Ο "Καποδίστριας 2" στη Β. Εύβοια

Του Νίκου Τάγκα*

Η αντίστροφη μέτρηση για τον Καποδίστρια 2 έχει ξεκινήσει. Ήδη, πρόσφατα ο πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής και ο υπουργός Εσωτερικών Πρ. Παυλόπουλος, συμφώνησαν στις τελικές λεπτομέρειες, ώστε να προχωρήσει το σχέδιο της διοικητικής μεταρρύθμισης για την μείωση των Δήμων, των νομαρχιών, και των Περιφερειών και να περιμένουν τις προτάσεις της Κεντρικής Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων αλλά και των άλλων συλλογικών οργάνων της Αυτοδιοίκησης. Βέβαια δεν αναμένεται οι ηγεσίες των Εκλεγμένων στην Τ. Α. Που πρόσκεινται στα δύο μεγάλα κόμματα να βάλουν κάποιο εμπόδιο, αφού η μεταρρύθμιση έχει την συγκατάθεσή τους εδώ και καιρό.
Η κυβέρνηση μετά το Ασφαλιστικό, έχει καθορίσει σαν επόμενη προτεραιότητα την προώθηση των αλλαγών στην διοικητική δομή της χώρας. Το ερώτημα, ωστόσο, δεν είναι τυπικό ζήτημα αυτής της αναδιάρθρωσης, ούτε με ποιόν τρόπο θα γίνει η νέα δομή, η μορφή που θα πάρει ο νέος χάρτης της χώρας, πόσοι Δήμοι, Νομαρχίες, Περιφέρειες θα υπάρξουν και που θα είναι η έδρα τους. Σημειώνεται ότι σχέδια που έχουν δει το φως της δημοσιότητας αναφέρουν πως θα μειωθούν, οι περιφέρειες σε 6 από 13, οι νομαρχίες σε 16 από 52 και οι δήμοι σε 400 από 1.300.
Η ουσία βρίσκεται στο γιατί γίνεται αυτή η αλλαγή. Το περιεχόμενο της «μεταρρύθμισης» και οι επιπτώσεις στους πολίτες, και στα λαϊκά στρώματα. Η επιδίωξη των κρατούντων είναι η συγκρότηση ενός αποτελεσματικότερου μηχανισμού, προς όφελος των επιχειρηματικών ομίλων. Άρα, η όποια συζήτηση αναπτυχθεί γύρω από τοπικιστικά ζητήματα είναι άκρως αποπροσανατολιστική και εχθρική προς τα λαϊκά συμφέροντα, γιατί κρύβουν την αλήθεια.
Η Τοπική αυτοδιοίκηση είναι αποκεντρωμένα τμήματα του κρατικού μηχανισμού που έχει όμως την ιδιαιτερότητα ότι βρίσκεται πιο κοντά στους πολίτες. Και ως τέτοιος κρίκος του κράτους, με δικά του εργαλεία, θα παίξει αποφασιστικό ρόλο στο αντιδραστικό πακέτο των «εθνικών προτεραιοτήτων» που είναι η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας, της επιχειρηματικότητας και η προσέλκυση επενδύσεων. Σ΄ αυτό το πλαίσιο θέλουν να διασπάσουν τον ενιαίο χαρακτήρα κοινωνικών τομέων όπως η Υγεία η Πρόνοια η Παιδεία. Να διευκολύνουν την κερδοσκοπική - εμπορική δραστηριότητα σε αυτούς τους τομείς και τη γρηγορότερη διείσδυση των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων. Επικαλούνται τα δύο μεγάλα κόμματα το όρο «αποκέντρωση» ως επιχείρημα για να προχωρήσουν. Με το σχέδιο συμφωνούν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ.
Ας δούμε τι λένε;
Ομιλία Κ. Καραμανλή στην ΚΕ της ΝΔ (Οκτώβριος 2007):
“Η μάχη των μεταρρυθμίσεων συνεχίζεται και στη νέα τετραετία με στόχους: Την αποδοτικότερη αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, την πλήρη εφαρμογή του νόμου για τις ΔΕΚΟ, την ολοκλήρωση της φορολογικής μεταρρύθμισης, τη μεγάλη μεταρρύθμιση στη διοικητική δομή της χώρας ώστε να δημιουργηθούν πιο ισχυρές και πιο αποτελεσματικές αυτοδιοικητικές μονάδες”.
Στο πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ αναφέρεται:
“Διαμορφώνουμε μια απλή, ευδιάκριτη, αποκεντρωμένη δομή σε τρία επίπεδα, με τα πιο κάτω χαρακτηριστικά: Επιτελική κυβέρνηση με λιγότερα υπουργεία που διαχειρίζονται αμιγώς εθνικές υποθέσεις (Εθνική Άμυνα, Ασφάλεια, δημόσια Οικονομικά, Πολιτιστική κληρονομιά). Όλες οι άλλες δημόσιες λειτουργίες μεταφέρονται στα δυο επίπεδα αυτοδιοίκησης (Περιφερειακής και Τοπικής)».
Ο ΣΥΝ θεωρεί ότι πρέπει η διοικητική μεταρρύθμιση της χώρας να προσαρμοστεί σε ένα σύστημα όπου το κεντρικό κράτος θα περιοριστεί στον επιτελικό του ρόλο και η Τοπική Αυτοδιοίκηση θα κάνει πράξη την αποκέντρωση, όπως αναφέρει σε άρθρο του στην εφ. Αυγή ο Ευάγγελος Αποστόλου, μέλλος του ΠΓ του ΣΥΝ και υπεύθυνος αυτοδιοίκησης.
Όμως οι λιγότεροι δήμοι, Νομαρχίες και Περιφέρειες, στο πλαίσιο των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής, εξυπηρετούν απόλυτα τα συμφέροντα των μεγ. Επιχειρήσεων, των μεγαλοεργολάβων κι όσων επιθυμούν να φάνε από την πίτα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Όλοι μιλούν για λιγότερο κράτος και «αποκέντρωση». Μια «αποκέντρωση» που στην ουσία είναι συγκέντρωση για την καλύτερη εξυπηρέτηση των επιχειρήσεων. Δηλαδή:
* Θα υπάρχει μεγαλύτερη πληθυσμιακή συγκέντρωση και ευκολότερη πρόσβαση σε τομείς της οικονομίας, όπως ανάπτυξη νέων τομέων.
*Θα σημειωθούν αλλαγές παραγωγικών δραστηριοτήτων (π.χ. Για την μείωση της αγροτικής οικονομίας ή της μονοπώλησης της τουριστικής δραστηριότητας από επιχειρηματικούς ομίλους).
* Λόγω της πληθυσμιακής συγκέντρωσης θα μεγαλώνει το αντικείμενο των μεγάλων δημοσίων έργων και θα αναλαμβάνουν την κατασκευή τους μόνο οι κολοσσοί του κλάδου.
Ήδη, οι Δήμοι και οι Νομαρχίες υλοποιούν την πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων, της εμπορευματοποίησης υπηρεσιών και της προώθησης επιχειρηματικών συμφερόντων (υλοποίηση προγραμμάτων Υγείας - Πρόνοιας σε συνεργασία με χορηγούς, Συμπράξεις Δημόσιου Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ) στον τομέα της ακτοπλοΐας, Τοπικά Σύμφωνα Απασχόλησης, περιβάλλον κ.α.). Γεγονός που έχει διαμορφώσει τις κατάλληλες προϋποθέσεις για το επόμενο βήμα.
Για να περάσουν όλες οι υπηρεσίες που οφείλει να παρέχει το κράτος στην Αυτοδιοίκηση (Παιδεία, Υγεία, Μεταφορές, Πολιτισμός, Υποδομές κ.α.). Ήδη, υπάρχουν δομές και προγράμματα σε αυτή την κατεύθυνση. Δημοτικές Επιχειρήσεις, συμβάσεις με ιδιώτες κ.α. Άλλωστε, τα επιχειρησιακά προγράμματα που καλούνται να εκπονήσουν άμεσα οι Νομαρχίες και οι Δήμοι, συνιστούν εξοικείωση και προετοιμασία για το περιεχόμενο των διοικητικών αναδιαρθρώσεων.
Αλλαγές που έχουν προωθηθεί:
* Το Εθνικό Χωροταξικό Σχέδιο με το οποίο περιγράφονται οι γενικές κατευθύνσεις και στρατηγικές που αφορούν τομείς όπως Μεταφορές, Τουρισμός, Ενέργεια, Πολεοδόμιση, Διοικητική Δομή, Αγροτικός Τομέας, Βιομηχανία.
Το πως δηλαδή θα οργανωθεί χωροταξικά η οικονομική και παραγωγική δραστηριότητα με τρόπο που να εξυπηρετεί απόλυτα τις ανάγκες για επενδύσεις (δηλ. αυτών που «έχουν» να επενδύσουν), όπως άλλωστε έχουν ζητήσει ο ΣΕΒ και η Ε.Ε.
Το χωροταξικό μιλά για «βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας και την αύξηση της ελκυστικότητας της χώρας για προώθηση παραγωγικών επενδύσεων στους κλάδους που διαθέτει συγκριτικό πλεονέκτημα». Το σχέδιο απαιτεί «υιοθέτηση της αρχής της μέγιστης ευελιξίας στο σύστημα του χωροταξικού και πολεοδομικού σχεδιασμού» και την «έγκαιρη αντιμετώπιση προτάσεων ιδιωτικών επενδύσεων μεγάλης κλίμακας». Αυτό άραγε δε θα επιτευχθεί πιο αποτελεσματικά με τη μείωση των Δήμων, των Νομαρχιών και των Περιφερειών, αφού έτσι τα μεγάλα - και όχι κατακερματισμένα σε μικρές χωρικές ενότητες - έργα υποδομής θα αναλαμβάνουν μεγάλοι μονοπωλιακοί όμιλοι;
* Το Εθνικό Στρατηγικό Σχέδιο Αναφοράς (ΕΣΠΑ) 2007 -2013 προσδιορίζει:
Να γίνει η Ευρώπη και οι περιφέρειες της πιο ελκυστικοί τόποι για τους επενδυτές.
Με ότι συνεπάγεται αυτό, δηλαδή όπου επενδυτές, οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι και ο λαός υποχείριο στις όποιες ορέξεις και απαιτήσεις τους.
Στην κατεύθυνση αυτή εντάσσεται το σύνολο των υποδομών που είναι αναγκαίες για
Τη δημιουργία ενός άκρως ευνοϊκού περιβάλλοντος για την διευκόλυνση της αναπαραγωγής του κεφαλαίου.
Η ενίσχυση της έρευνας και της καινοτομίας, δηλαδή η ακόμα βαθύτερη υποταγή της Έρευνας και της Παιδείας στις ανάγκες των επιχ. ομίλων, μέσα από τη σύζευξη των επιχειρήσεων με τα ερευνητικά - εκπαιδευτικά ιδρύματα και την προώθηση της κινητικότητας και της προσαρμογής των εργαζομένων στις ανάγκες των καπιταλιστών.
* Οι νέες διαδικασίες αξιολόγησης και υλοποίησης του ΕΣΠΑ ( Δ΄ Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης) επιχειρούν την βελτίωση της διαχειριστικής ικανότητας του κράτους. Εστιάζουν την προσοχή τους στη αντιμετώπιση της διασποράς πόρων σε μεγάλα έργα και υποδομές. Επιχειρούν τη μείωση του αριθμού των τελικών δικαιούχων διαχείρισης κα χρηματοδότησης σε κάθε Περιφέρεια, Νομό και κυρίως μικρότερων Δήμων με ελλιπή τεχνική επάρκεια.
Η Κυβέρνηση λοιπόν, στη βάση αυτών των κατευθύνσεων τροποποιεί τη διοικητική δομή διαχείρισης της χρηματοδότησης του κράτους και της ΕΕ. Διαμορφώνει πιο συγκεντρωτικούς επιτελικούς μηχανισμούς υλοποίησης και ελέγχου των αποφάσεων της.
Συμπερασματικά λοιπόν, η οποιαδήποτε Διοικητική Δομή πρέπει να ενισχύει τους πολίτες , τους εργαζόμενους, υπαλλήλους, μικρομεσαίους, επαγγελματίες, αγρότες, την διανόηση -επιστήμονες, τις γυναίκες, τους νέους! Να λειτουργεί προς όφελός τους και όχι να εξυπηρετεί το κεφάλαιο. Το ζήτημα είναι ποιός κερδίζει από τις αλλαγές και ποιός χάνει! Η «ανάπτυξη» δε γίνεται με διοικητικές αλλαγές. Το θέμα είναι ποιός ελέγχει την αναπτυξιακή διαδικασία, ποιό είναι το αποτέλεσμά της και ποιός ωφελείται. Υπάρχουν συγκεκριμένες ευθύνες της «ανισόμετρης» ανάπτυξης της περιφέρειας, όπως και για την ερήμωση της υπαίθρου. Έχει άμεση σχέση με την εφαρμογή της πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κομμάτων που κυβερνούν.
Η ανάπτυξη προς όφελος των κατοίκων της υπαίθρου αλλά και των πόλεων, δεν είναι θέμα διοικητικής δομής αλλά διαφορετικής πολιτικής κατεύθυνσης. Τις ανάγκες των εργαζομένων, του λαού γενικότερα, μόνο ένα Ενιαίο Δημόσιο Δωρεάν Σύστημα στους τομείς κοινωνικού περιεχομένου - Υγεία, Παιδεία, Πρόνοια, Μεταφορές, Ενέργεια-Επικοινωνία, Κοινωνικές Υποδομές - μπορεί να τις καλύπτει πλήρως. Ο σχεδιασμός μιας ανάπτυξης ανά τομέα και κλάδο, με κοινωνικά τα βασικά μέσα παραγωγής, και σύμφωνα με τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας, τις αναπτυξιακές δυνατότητες και προοπτικές προς όφελος όλων των πολιτών χωρίς διακρίσεις, μπορεί να οδηγεί στη λαϊκή ευημερία.

* Νίκος Τάγκας
Μουσικός, Συνθέτης - Τραγουδιστής
Γεωγραφικές & κοινωνικές μελέτες
Αγία Άννα, Δήμος Νηλέως
Nikostagas@yahoo.com

Τώρα θα μου πείτε τι κάθεται και γράφει ο αργόσχολος, εδώ καράβια χάνονται βαρκούλες αρμενίζουν.... Πάντα τα μικρά μεγαλοποιημένα πράγματα, μας σκεπάζουν μερικά μεγάλα θέματα και μας βγάζουν από τους στόχους μας.

Η ΝΔ με την μεγάλη επιτυχία του <<επαναστατικού αγώνα>> να πυροβολήσει αστυνομικό και να την αναστήσει στο πολιτικό παιχνίδι, χύνει μαύρο δάκρυ <<πωπω τι πάθαμε>> και τέτοια και έχει παραπέμψει στις καλένδες ανάμεσα στα άλλα, το θέμα της αναδιοργάνωσης του αυτοδιοικητικού χάρτη. Όχι ότι δεν μπορεί, αλλά πριν από όλα αυτά σιγά μη βγάλει τα μάτια της, με τους ντόπιους άρχοντες, που θα χάσουν μισθούς, συντάξεις, εξουσία και ολίγον νταβατζιλίκι εργολαβικό, στα πλαίσια της ανοικοδόμησης της Ελλάδας Ελλήνων Εργολάβων.

Από την άλλη μικροί Δήμοι - ανήμπορες διεκδικητικές φωνές- δεν πάτε να κουρεύεστε δηλαδή με τις απαιτήσεις σας για λεφτά, προσωπικό, έργα, επιδοτήσεις, σχέδια , διεκδικήσεις και τέτοια παλαβά. Η επόμενη τετραετία, μετά την οικονομική κρίση (;;;;) θα είναι προφανώς δυσμενέστερη για την επαρχία μας. Και προφανέστερα οι Δήμοι με το επίπεδο λειτουργίας που έχουν σήμερα το μόνο που μπορούν να εξελιχθούν είναι σε αυτοδιοικητικούς χωροφύλακες που θα εισπράττουν τέλη για να ρεφάρουν χρέη.

Η Λύση του να γίνουν εθελούσιες συνενώσεις Δήμων είναι πολιτικά ανάλογη με το προλετάριοι όλων των χωρών ενωθείτε, τηρουμένων των αναλογιών της ιστορίας. Ο Πρόεδρος της ΤΕΔΚ Ευβοίας Γιάννης Μπουροδήμος στο άρθρο του (Σ.Σ. δες την επόμενη ανάρτηση) στο προηγούμενο φύλλο της ΒΕ έβαλε θέμα αγκυλώσεων που εμποδίζουν τις συνενώσεις. Δεν φτάνουν όμως οι επισημάνσεις. Ο λαός της Βόρειας Εύβοιας πρέπει να πάρει την κατάσταση στα χέρια του, να απαιτήσει τις συνενώσεις των δήμων τις περιοχής μας. Οι υφιστάμενοι άρχοντες απλά υπερασπίζονται τα οφίτσιά τους, μαζί με άλλες μωρές παρθένους, εθελοτυφλούν για την πρόσκαιρη βόλεψή τους,  και η κατάσταση στα χωριά μας θα γίνει εφιαλτική από την ολιγωρία μας.

Βόρεια Εύβοια Ενωμένη-Ποτέ νικημένη!

Οι Δήμοι και οι κοινότητες που λειτουργούν σήμερα ιδρύθηκαν με το Ν.2539/1997 (ΦΕΚ 244 Α), εκτός από τους Δήμους και τις κοινότητες των Νομών Αττικής και Θεσσαλονίκης οι οποίοι δεν υπάχθηκαν στις διατάξεις του ανωτέρω νόμου. Με το Ν.2539/1997 δηλαδή έγινε αναγκαστική συνένωση των Δήμων και κοινοτήτων της χώρας και προέκυψαν περίπου 1050 νέοι Δήμοι και
ελάχιστες κοινότητες.

Στόχος του ανωτέρω νόμου αποτέλεσε η ενδυνάμωση των οργανισμών τοπικής αυτ/σης, προκειμένου να μπορέσουν να ανταποκριθούν στις προκλήσεις του Γ ΚΠΣ αλλά και για να ανταποκριθούν στον αναπτυξιακό τους ρόλο με τελικό σκοπό την βελτίωση των παρεχόμενων υπηρεσιών προς τους πολίτες.

Δέκα χρόνια μετά την πρώτη δυναμική παρέμβαση της πολιτείας στα δρώμενα της Αυτοδιοίκησης, η ίδια η Αυτοδιοίκηση, βλέποντας προφανώς τα προβλήματα τα οποία αντιμετωπίζει και το νέο περιβάλλον στο οποίο είναι υποχρεωμένη να λειτουργήσει, έρχεται με αποφάσεις σχεδόν ομόφωνες των συνεδρίων της και προτείνει στην πολιτεία να προχωρήσει σε μια συνολική μεταρρύθμιση του κράτους, περιλαμβάνοντας βεβαίως σε αυτή και την αυτοδιοίκηση με νέες συνενώσεις Δήμων και κοινοτήτων στο σύνολο της χώρας.

Η αυτοδιοίκηση προτείνει ένα μοντέλο διοίκησης του κράτους εναρμονισμένο με το ισχύον σύνταγμα σύμφωνα με το οποίο θα υπάρχει ένας κεντρικός μηχανισμός διοίκησης του κράτους ευέλικτος ο οποίος θα κρατήσει τις επιτελικές αρμοδιότητες και θα αποκεντρώσει όλες τις άλλες στην περιφερειακή αυτ/ση με αιρετό περιφερειακό συμβούλιο και αιρετό περιφερειάρχη ( οι σημερινές νομαρχίες θα αποτελούν οργανικές μονάδες των νέων περιφερειών ) και στην τοπική αυτοδιοίκηση όπως αυτή θα διαμορφωθεί μέσω νέων αναγκαστικών συνενώσεων.

Φυσικά αναγκαία προϋπόθεση για τα ανωτέρω αποτελεί η ανακατανομή των πόρων υπέρ της αυτ/σης μέσω της φορολογικής μεταρρύθμισης. Το ανωτέρω μοντέλο υποτίθεται ότι το είχε ενστερνιστεί και η κυβέρνηση χωρίς όμως να έχει ουσιαστικά μέχρι σήμερα ανοίξει τα χαρτιά της. Μάλιστα για το σκοπό αυτό και για να συζητηθεί η τελική θέση της κυβέρνησης οργανώθηκε το εξ αναβολής συνέδριο της Αυτ/σης στη Θεσσαλονίκη στο τέλος του Νοέμβρη όπου όμως η κυβέρνηση δια του κ. Υπουργού Εσωτερικών επικαλούμενη την διεθνή οικονομική κρίση ανέβαλε τις όποιες αποφάσεις για τον προσεχή Μάρτη, στέλνοντας ουσιαστικά δηλαδή την μεταρρύθμιση στις καλένδες.

Θα ρωτήσει κάποιος όμως και εύλογα πιστεύω. Αφού σαν Αυτοδιοίκηση πιστεύετε ότι πρέπει να ενδυναμωθούν οι ΟΤΑ γιατί δεν προχωράτε σε εθελούσιες συνενώσεις; Πράγματι η αυτ/ση έχει το νομικό πλαίσιο να προχωρήσει σε εθελοντικές συνενώσεις. Στα άρθρα 3,4,5,6 του ισχύοντος δημοτικού και κοινοτικού κώδικα προβλέπεται ότι δύο ή περισσότεροι όμοροι Δήμοι μπορούν να ενωθούν και να αποτελέσουν ένα δήμο μετά από αποφάσεις των δημοτικών τους συμβουλίων που λαμβάνονται με πλειοψηφία των τριών πέμπτων (3/5) του συνολικού αριθμού των μελών του κάθε συμβουλίου. Η ένωση μπορεί να γίνει και κατόπιν τοπικού δημοψηφίσματος το οποίο γίνεται με απόφαση του δημοτικού συμβουλίου η οποία λαμβάνεται με την πλειοψηφία δύο τρίτων (2/3) του συνόλου των μελών του ή μετά από αίτηση του ενός τρίτου (1/3) των δημοτών. Με τις αποφάσεις των δημοτικών συμβουλίων προτείνεται το όνομα και η έδρα του νέου οργανισμού. Οι δήμοι που δημιουργούνται με την ανωτέρω διαδικασία λαμβάνουν οικονομική ενίσχυση την οποία χρηματοδοτεί το ειδικό πρόγραμμα ενώσεων ( Ε.Π.Ε.) που δημιουργείται για το σκοπό αυτό. Οι πόροι του προέρχονται είτε από τους κεντρικούς αυτοτελείς πόρους είτε από άλλες εθνικές ή κοινοτικές πηγές χρηματοδότησης.

Με απόφαση των Υπουργών Εσωτερικών & οικονομίας που εκδίδεται ύστερα από γνώμη της Κεντρικής Ένωσης Δήμων & Κοινοτήτων Ελλάδας (ΚΕΔΚΕ) καταρτίζεται το ειδικό πρόγραμμα ενώσεων (ΕΠΕ) και καθορίζεται η διαδικασία, το ύψος και ο τρόπος κατανομής των πόρων του.

Με βάση αυτό το νομικό πλαίσιο φαίνεται ότι μέσω της διαδικασίας της εθελοντικής συνένωσης η τοπική κοινωνία, μέσω των δημοτικών της συμβουλίων, έχει την δυνατότητα να αποφασίσει για το δήμο που θέλει για την έδρα αυτού του δήμου, λαμβάνοντας μάλιστα και αυξημένους πόρους από το πρόγραμμα ενώσεων, σε αντίθεση με μια διαδικασία υποχρεωτικών συνενώσεων όπου ο σχεδιασμός των νέων δήμων γίνεται κεντρικά από το υπουργείο Εσωτερικών μετά από πρόταση των Τοπικών Ενώσεων και της Κεντρικής Ένωσης δήμων και κοινοτήτων.

Παρά ταύτα όμως ελάχιστοι ΟΤΑ έχουν κάνει χρήση του ανωτέρω πλαισίου και ελάχιστοι είναι οι δήμοι που έχουν προκύψει μέσα από αυτή την διαδικασία. Οι λόγοι πιστεύω ότι είναι αρκετοί. Κυρίαρχος από όλους πιστεύω ότι είναι ο στείρος τοπικισμός και το κακός εννοούμενο πολιτικό κόστος το οποίο δυστυχώς δεν μας αφήνει να πάρουμε αποφάσεις προς όφελος τελικά της τοπικής κοινωνίας. Βεβαίως δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι τα αποτελέσματα της διοικητικής μεταρρύθμισης σίγουρα θα είναι πολύ μεγαλύτερα από τα αποτελέσματα μιας τοπικής διευθέτησης. Όμως πιστεύω ότι στην περίπτωση που η κυβέρνηση δεν τολμήσει να προχωρήσει στην διοικητική μεταρρύθμιση, όπως αυτή έχει προταθεί από το σύνολο της αυτοδιοίκησης, τότε η αυτοδιοίκηση θα πρέπει να εκμεταλλευτεί το ισχύον νομικό πλαίσιο για εθελούσιες συνενώσεις όχι για να αποδείξει ότι έχει ξεφύγει από τις αγκυλώσεις του παρελθόντος αλλά γιατί η αυτοδιοίκηση έχει ανάγκη από μεγαλύτερους και ισχυρότερους δήμους οι οποίοι καλούνται να διαχειριστούν, προς όφελος των τοπικών κοινωνιών, την τέταρτη προγραμματική περίοδο ( ΕΣΠΑ 2007-2014) υπό δυσμενέστερους όρους σε σχέση με το τρίτο κοινοτικό πλαίσιο στήριξης (Γ΄ ΚΠΣ). Η περίοδος που διανύουμε είναι κρίσιμη.

Τα περιθώρια είναι πολύ στενά. Επιτέλους πρέπει άμεσα να πάρουμε αποφάσεις.
ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ 2008
ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΠΟΥΡΟΔΗΜΟΣ
ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΕΔΚ ΕΥΒΟΙΑΣ
ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΔΙΡΦΥΩΝ

Της Αναστασίας Τσαρούχα – Δημοτικής Συμβούλου Ιστιαίας

Η εφαρμογή του Καποδίστρια 2 απ' ότι όλα δείχνουν θα υλοποιηθεί και με αυτόν θα πορευτούμε στις δημοτικές εκλογές του 2010.Για να έχει επιτυχία όμως το νέο εγχείρημα πρέπει πρώτα και κύρια να εξασφαλίζει , θεσμοθετημένα, τους οικονομικούς πόρους και την αυτοτέλεια των ΟΤΑ, ώστε ο κάθε δήμος να αποτελεί ένα κύτταρο ανάπτυξης, δημιουργίας και παραγωγής. Να έχει εκείνα τα εχέγγυα που θα του επιτρέψουν να διαδραματίσει ουσιαστικό ρόλο για τις καλύτερες συνθήκες ζωής των κατοίκων και του περιβάλλοντα σε αυτούς χώρο.

Οι συζητήσεις είναι πολλές και οι προτάσεις διάφορες. Προτάσεις από την κεντρική εξουσία, ΚΕΔΚΕ, ΤΕΔΚΕ και από τα επιμέρους δημοτικά συμβούλια. Μια ανάλογη συζήτηση έγινε και στο δημοτικό συμβούλιο της Ιστιαίας. Η πρότασή μου ήταν η συνένωση των δήμων Αρτεμισίου, Ωρεών, Ιστιαίας, Αιδηψού και της κοινότητας Λιχάδας, γιατί πιστεύω ότι γεωγραφικά, οικονομικά και κοινωνικά υπάρχει ένας ιστός συνοχής. Η Ιστιαία ήταν ανέκαθεν το διοικητικό κέντρο όλων αυτών των περιοχών και η συναναστροφή των κατοίκων ήταν και εξακολουθεί να είναι δεδομένη. Όλοι οι δήμοι έχουν τα παράλιά τους, τα τουριστικά τους θέρετρα, έχουν και τα δημοτικά διαμερίσματα της ενδοχώρας. Ζούμε σε μια ευλογημένη αν και παραμελημένη από τη κεντρική εξουσία περιοχή, σε αυτή τη βόρεια άκρη της Εύβοιας που μπορούν να συνδυαστούν αρμονικά και τα δυο και που όλοι οι δήμοι της περιοχής αντιμετωπίζουν τα ίδια σχεδόν προβλήματα.

Υπάρχει όμως και άλλη πρόταση. Ο δήμος της Αιδηψού να είναι ξεχωριστός δήμος. Στην πρόταση αυτή εκτός των όσων προανέφερα είμαι αντίθετη και με την αιτιολογία που προβάλλεται. Είναι αυτός ο διαχωρισμός που γίνεται και τον οποίο θα τολμούσα να χαρακτηρίσω ρατσιστικό, που ξεχωρίζει τους δήμους σε έναν καθαρά τουριστικό και στους άλλους, με τους αγροτοποιμένες.

Είναι γεγονός ότι τα Λουτρά της Αιδηψού ζουν κατ' εξοχήν από τον τουρισμό. Από τον τουρισμό όμως προσπαθούν να ζήσουν η Λιχάδα, ο Πύργος, οι Ωρεοί , το Πευκί κ.λ.π. Είναι γεγονός επίσης ότι εξ' αιτίας του τουρισμού οι κάτοικοι της Αιδηψού έχουν αναπτύξει ένα υψηλότερο βιοτικό και πολιτιστικό επίπεδο. Αυτό όμως δεν πρέπει να αποτελεί λόγο διαχωρισμού. Η συνένωση θα πρόσθετε τα στοιχεία εκείνα στα οποία υστερούν οι υπόλοιποι, όχι εις βάρος της Αιδηψού αλλά υπέρ της ανάπτυξης όλων. Εξάλλου κοινή διαπίστωση είναι ότι και τόσα χρόνια που πορεύεται σαν ξεχωριστός δήμος δεν έχει να επιδείξει κάτι περισσότερο από τους άλλους. Είναι ένας δήμος χρεωμένος και με τεράστια προβλήματα. Επιτρέπεται για παράδειγμα αυτή η πανέμορφη λουτρόπολη, η ξεχωριστή από αρχαιοτάτων χρόνων να μην έχει λύσει τόσα χρόνια το πρόβλημα του αποχετευτικού της ή επιτρέπεται να επιβάλλονται πρόστιμα για τη «λειτουργία» του βιολογικού καθαρισμού;

Αν αντιμετώπιζα το θέμα κι εγώ τοπικιστικά θα έπρεπε να προτείνω η Ιστιαία να είναι ένας ξεχωριστός δήμος γιατί έχει ρυθμισμένα τα οικονομικά, χωρίς οφειλές και χωρίς δάνεια. Γιατί οι δημότες της Ιστιαίας να επιφορτιστούν με τα τεράστια χρέη και τα πρόστιμα όλων των υπολοίπων;

Δεν είμαι όμως αυτής της λογικής των αποκλεισμών και της εγωιστικής και υπεροπτικής ματιάς. Πιστεύω ότι αυτό που λείπει και χρειάζεται αυτός ο τόπος, αυτή η όμορφη γωνιά της χώρας μας είναι οι άνθρωποι. Χρειάζονται άνθρωποι νέοι, όχι κατ' ανάγκη ηλικιακά, αν και με τη σημερινή κατάσταση, την απαξίωση και την αμφισβήτηση των πάντων από τη νεολαία, οι νέοι είναι ζητούμενο και θα έπρεπε να είναι επιδίωξη όλων μας , η ανάδειξη και η ενασχόληση νέων με τα κοινά.

Χρειάζονται άνθρωποι με νέες ιδέες, με νέες προοπτικές, εκτός κυκλωμάτων και διαπλοκών, με πολιτική ηθική και αξίες και που δεν λυμαίνονται το δημόσιο χρήμα. Που να διαθέτουν τα προσόντα και να έχουν τις δυνατότητες εκείνες που θα τους κάνουν να προχωρήσουν τα πράγματα πιο πέρα και πιο ψηλά, απ' ότι είναι σε όλους τους δήμους, ως τα τώρα, για να υπάρξει, γιατί όχι; μια ευρωπαϊκή προοπτική ανάπτυξης.

Ευχαριστώ που μου διαθέσατε χώρο για να εκθέσω τις απόψεις μου

(Δείτε το άρθρο στο ιστολόγιο της εφημερίδας Βόρεια Εύβοια)

Του Βασίλη Κεδίκογλου, πρώην βουλευτή Ευβοίας ΠΑΣΟΚ

Το ζήτημα της διοικητικής μεταρρύθμισης στην Πρωτοβάθμια Τοπική Αυτοδιοίκηση διαρκώς επανέρχεται. Διατυπώνονται προτάσεις από τα όργανα των Δήμων - ΤΕΔΚΕ, ΚΕΔΚΕ - οι οποίες αναφέρονται μόνον στον αριθμό των νέων Δήμων, στον βαθμό συμπτύξεως.

Όλη η συζήτηση εξαντλείται στην εξεύρεση του μαγικού αριθμού. Δεν κρύβεται: όλες οι προτάσεις προσπαθούν να περισώσουν κάποιες ισορροπίες στις επικείμενες εκλογές.
Εν' τούτοις το ερώτημα που κυριαρχεί είναι: Γιατί προχωρούμε στην αλλαγή, ποιο και τι είναι αυτό που δεν ικανοποιείται από την σημερινή διάρθρωση. Το ερώτημα αυτό ούτε τίθεται και φυσικά ούτε απαντιέται. Το μόνο που διατυπώνεται είναι: Οι Δήμοι θα πρέπει να είναι τόσο μεγάλοι, ώστε να έχουν δύναμη ουσιαστικής παρέμβασης, αλλά και τόσο μικροί ώστε να είναι λειτουργικοί. Αυτή η διατύπωση είναι της δεκαετίας του 1970, των συγκεντρώσεων διαμαρτυρίας, προ της ηλεκτρονικής επικοινωνίας και θέλει τον Δημότη, σε άμεση σχέση με τους δημοτικούς άρχοντες, με ό,τι αυτό σημαίνει...

διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου στο Σερβιτόρο της Εύβοιας

ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΥΒΟΙΑΣ
Χαλκίδα 6/10/2008

Για τον ΣΥΝ και τις δυνάμεις που στήριξε στη Νομαρχιακή αυτοδιοίκηση ουσιαστικές προϋποθέσεις για μια δημοκρατική διοικητική μεταρρύθμιση είναι:

1) Να είναι αυτή συνολική και να καλύπτει την κεντρική κρατική και αποκεντρωμένη διοίκηση και την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια αυτοδιοίκηση από κοινού και όχι να είναι αποσπασματική που θα περιορίζεται μόνο σε συνενώσεις Δήμων και Νομαρχιών.

2) Να γίνει πλήρης εφαρμογή του άρθρου 102 του Συντάγματος. Διότι Διοικητική Μεταρρύθμιση χωρίς επάρκεια πόρων στην Αυτοδιοίκηση στα πλαίσια του ενιαίου δημοσιονομικού συστήματος για να ασκεί όλες τις αρμοδιότητές της είναι απαράδεκτη. Επιμένουμε σε μια προοδευτική φορολογική μεταρρύθμιση και ανακατανομή των πόρων προς όφελος της Αυτοδιοίκησης στα πλαίσια του ενιαίου δημοσιονομικού συστήματος. Είμαστε αντίθετοι σαφώς με την επιβολή νέων φόρων και την μετατροπή της Αυτοδιοίκησης σε φοροεισπρακτικό μηχανισμό.

3) Να είναι δημοκρατική. Οι αλλαγές να αποσκοπούν...

Διαβάστε τη συνέχεια στο ιστολόγιο της εφημερίδας Βόρεια Εύβοια

Του Γιώργου Σταραντζή, Δικηγόρου

Ανοιχτή Επιστολή προς τον Υπουργό Εσωτερικών Προκοπή Παυλόπουλο

Κύριε Υπουργέ
Ένας νέος νόμος δίνει πάντα την ελπίδα για καλύτερη ρύθμιση του
θεματικού αντικειμένου που αποτελεί και το λόγο ψηφίσεως του. Ο
νομοθέτης, φορέας θεω­ρητικών αρχών αλλά και έμφορτος εμπειρία ζωής
και πράξεως θέλει να αποκριθεί το παρελθόν ως αναπαράγωγο και
αναποτελε­σματικό και στοχεύει στο μέλλον που ταυτίζεται με την
εξέλιξη και την πρόοδο.
Αν ένα εξαγγελόμενο σχέδιο νόμου γεννά πάντα ελπίδες, ο νέ­ος
διοικητικός χάρτης που δημο­σιεύτηκε, γέννησε όχι μόνο δυ­σπιστία στον
έλληνα πολίτη, αλ­λά και φόβο για την συρρίκνωση των θεσμών της
τοπικής αυτο­διοίκησης όλων των βαθμίδων.
Το ότι οι κοινότητες ήταν...τα πιράνχας της τοπικής αυτοδιοί­κησης της
χώρας είναι γεγονός. Το ότι η μέχρι τώρα διοικητική διαίρεση της χώρας
παρήγαγε αδιακόπως, αθρόως «βλαχοδήμαρχους» και «βλαχοκοινοτάρχες»
είναι γεγονός.
Γεγονός όμως οδυνηρό - εάν εφαρμοστεί - είναι και ο νέος διοικητικός
χάρτης της χώρας που εξαφανίζει στην Εύβοια πχ ό­λη την πρωτοβάθμια
και δευτε­ροβάθμια τοπική αυτοδιοίκηση και την συρρικνώνει σε τρεις
δή­μους!! Αυτό πλέον είναι διοικητι­κό τέρας, είναι έκτρωμα και αντί
για ανάπτυξη θα φέρει παρακμή και εξαφάνιση του πρωτοκύτταρου της
δημοκρατίας που είναι η ΤΑ.
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου στο ιστολόγιο της εφημερίδας Βόρεια Εύβοια...

Το Ι.Τ.Α. (ανήκει στην Κ.Ε.Δ.Κ.Ε.) συνέταξε μελέτη με προτάσεις για τις συνενώσεις των δήμων και των κοινοτήτων κατά την επόμενη φάση της αυτοδιοικητικής μεταρρύθμισης. Τα βασικά σημεία της μελέτης είναι τα εξής:

• Το πρόγραμμα «Καποδίστριας Ι» δεν πέτυχε πολλούς από τους στόχους του αλλά παραμένει θετικό βήμα.
• Σημαντικό ρόλο στα προβλήματα που αντιμετώπισε το πρόγραμμα «Καποδίστριας Ι» έπαιξε η λανθασμένη θεσμική και οικονομική αντιμετώπιση από την κεντρική διοίκηση.
• Η νέα διοικητική αναδιάρθρωση θεωρείται φυσική και απαραίτητη συνέχεια του «Καποδίστρια Ι» και συνάδει με τις τάσεις που έχουν διαμορφωθεί και σε άλλα κράτη της Ε.Ε..
• Η μεταρρύθμιση στον πρώτο βαθμό αυτοδιοίκησης θα πρέπει να συμπαρασύρει όλη την διοικητική διάρθρωση (και φιλοσοφία διοίκησης) της χώρας.
• Οι δήμοι θα πρέπει να είναι τόσο μεγάλοι ώστε να έχουν δύναμη ουσιαστικής παρέμβασης αλλά και τόσο μικροί ώστε να είναι λειτουργικοί.
• Η μεταρρύθμιση θα πρέπει να συνοδευτεί:
  από τη μεταφορά οικονομικών πόρων,
  από την αλλαγή στον τρόπο άσκησης της διοίκησης από τους νέους δημοτικούς άρχοντες,
  από τη στελέχωση με ειδικό επιστημονικό προσωπικό,
  από την παροχή διεξόδων για ενεργή συμμετοχή των πολιτών.
• Τα κριτήρια που προτείνονται για τις συνενώσεις είναι κυρίως χωροταξικά, γεωγραφικά, πληθυσμιακά, κοινωνικά και αναπτυξιακά.

Για περισσότερες πληροφορίες πατήστε εδώ.
Οι προτάσεις του Ι.Τ.Α. για την Εύβοια συνοψίζονται στον παρακάτω χάρτη.

του Δημ. Θεμ. Κλωτσοτύρα

Ο «Καποδίστριας 2» βρίσκεται πια «προ των πυλών». Και όπως ήταν φυσικό, ο δημόσιος διάλογος επί του θέματος έχει ήδη αρχίσει⁽¹⁾ και στον τόπο μας. Ευελπιστώ αυτό το άρθρο να συμβάλει στον εμπλουτισμό της σχετικής συζήτησης.

Η προτεινόμενη μεταρρύθμιση, και η όποια μεταρρύθμιση, προσδιορίζεται από δύο παραμέτρους: την «ουσία» και τον «τύπο». Για να έχει «ουσία», πρέπει να συνοδευτεί από μέτρα που αλλάζουν τις δομές της διοίκησης: εισαγωγή νέων τεχνολογιών, αυστηρά μέτρα για την προστασία του περιβάλλοντος, μεσο-μακροχρόνιο προγραμματισμό, αξιολόγηση προγραμμάτων και δημόσιων έργων πριν και μετά την υλοποίησή τους, αξιοκρατία στην επιλογή στελεχών, κλπ. Αυτά όμως είναι θέματα που μάλλον έχουν μπει στο περιθώριο και αυτό που κυρίως απασχολεί είναι ο «τύπος» της μεταρρύθμισης, δηλ. ποιοι δήμοι θα συνενωθούν, ποιος ο πληθυσμός τους, η γεωγραφική τους έκταση, κλπ. Σ’ αυτό το άρθρο θα αφεθώ να... παρασυρθώ από το γενικότερο κλίμα και θα ασχοληθώ κι εγώ με αυτά τα χαρακτηριστικά.

Οι συνενώσεις των δήμων, λοιπόν, προτείνεται να γίνουν με βάση γεωγραφικά, οικονομικά, πληθυσμιακά και κοινωνικο-πολιτισμικά κριτήρια⁽²⁾. Το ερώτημα είναι αν με βάση αυτά, οι δήμοι Ελυμνίων, Κηρέως και Νηλέως της Βορειο-Κεντρικής Εύβοιας (στο εξής Β-Κ.Ευβ.) έχουν τα «τυπικά προσόντα» που απαιτούνται για να διεκδικήσουν την αυτόνομη συνένωσή τους.

Ας τα δούμε ένα-ένα:

α. Γεωγραφικά χαρακτηριστικά: είναι φανερό από το γεωφυσικό χάρτη της περιοχής ότι οι ορεινοί όγκοι που υψώνουν το Καντήλι με τον Πυξαριά στο Νότο και το Τελέθριο με το Ξηρόν Όρος στο Βορρά, ορίζουν ανάμεσά τους έναν σαφώς διακριτό γεωγραφικό χώρο με ημιορεινές και πεδινές περιοχές. Αν και ο γεωγραφικός προσδιορισμός έχει χαρακτηριστεί «πονηρός⁽¹⁾», εντούτοις υπάρχει και πρέπει να ληφθεί υπόψη. Για παράδειγμα, πώς ο κάμπος του Μαντουδίου συνδέεται με τον κάμπο της Ιστιαίας στο θέμα της εξεύρεσης/διαχείρισης του νερού; Και πώς θα καλύπτονται οι εργατοώρες και τα έξοδα των κατοίκων για τη μετάβαση στην Ιστιαία προκειμένου να διεκπεραιώνουν τις υποθέσεις τους;

β. Οικονομικά χαρακτηριστικά: οι τρεις δήμοι της Β-Κ.Ευβ. μοιράζονται πολλά κοινά οικονομικά στοιχεία: απουσία μεγάλων ξενοδοχειακών μονάδων, γενικότερη υστέρηση σε τουριστικές υποδομές παρά την ύπαρξη αρκετών μικρών τουριστικών επιχειρήσεων, μεγάλο αριθμό αγροτών και μερικώς απασχολούμενων με τη γεωργία, μεγάλο αριθμό ανέργων και κατοίκων τους που έχουν γίνει εσωτερικοί οικονομικοί μετανάστες, πολλά μικρά και μεγάλα χωριά χωρίς να υπάρχει κάποια μεγάλη πόλη. Γεγονός είναι επίσης ότι οι κάτοικοι για τις αγορές τους κατευθύνονται κυρίως προς τη Χαλκίδα και όχι προς την Ιστιαία ή την Αιδηψό.

Ακόμα, η πραγματικότητα λέει πώς τόσο ο ντόπιος όσο και ο επισκέπτης θεωρεί τις παραλίες, τα θρησκευτικά προσκυνήματα και τα άλλα αξιοθέατα του Πηλίου, του Προκοπίου, του Μαντουδίου, της Λίμνης, των Ροβιών και της Αγίας Άννας ως ένα ενιαίο σύνολο προορισμών που μπορεί να τους εναλλάσσει ακόμα και εντός της ίδιας ημέρας.

γ. Πληθυσμιακά χαρακτηριστικά: σύμφωνα με τα στατιστικά δεδομένα⁽³⁾ ο πληθυσμός των τριών δήμων φτάνει τις 15.000. Δεν γνωρίζω αν αυτός ο αριθμός είναι αρκετός για τη συγκρότηση ανεξάρτητου δήμου, όμως σίγουρα δεν είναι ευκαταφρόνητος. Αν μάλιστα προσθέσουμε τον αριθμό των κατοίκων που διαμένουν σε εξοχικές κατοικίες τα σαββατοκύριακα ή το καλοκαίρι αλλά και το γεγονός ότι η ομορφιά της περιοχής δημιουργεί προσδοκίες αύξησης του πληθυσμού (όταν, με το καλό, βελτιωθούν οι υποδομές), τότε δεν βλέπω τα πληθυσμιακά μεγέθη ως ανασταλτικό παράγοντα.

δ. Κοινωνικο-πολιτισμικά χαρακτηριστικά: οι κοινωνικές εντάσεις που προκαλούσαν οι μεταλλευτικές επιχειρήσεις, τόσο με τις συνθήκες λειτουργίας τους όσο και με το κλείσιμό τους, αποτελούν ιδιαίτερο κοινωνικό και πολιτισμικό χαρακτηριστικό της περιοχής. Όλοι μας γνωρίζουμε κατοίκους που αυτοπροσδιορίζονται ως άνθρωποι και πολίτες μέσα από τη στάση τους και τις απόψεις τους πάνω σε ζητήματα λειτουργίας των επιχειρήσεων αυτών. Άσχετα με το αν συμφωνούμε ή όχι, δεν μπορούμε να παραγνωρίσουμε αυτόν τον δυνατό «κρίκο» που μας συνδέει όλους. Και μη θεωρήσει κανείς πως το ζήτημα των μεταλλείων ανήκει στο παρελθόν. Σκεφτείτε ότι το θέμα που απασχολεί έντονα την περιοχή σήμερα είναι η μελλοντική αξιοποίηση των εγκαταστάσεών τους. Τα μεταλλεία θα παραμείνουν προσδιοριστικό στοιχείο των κοινωνικών εντάσεων της Β-Κ.Ευβ. για πολλά χρόνια ακόμα.

Θα μπορούσα εδώ να αναφέρω επίσης τα κοινά στοιχεία που έρχονται μέσα από την αρχαία και τη σύγχρονη ιστορία αλλά δεν θα το κάνω για λόγους οικονομίας χώρου. Δεν μπορώ να κρύψω, πάντως, ότι βρίσκω πολύ ενδιαφέρουσα την ιδέα η αναφερόμενη στην Ιλιάδα του Ομήρου αρχαία Κήρινθος, να (ξανα)δώσει⁽⁴⁾ το όνομά της σε έναν δήμο του 21ου αιώνα. Δήμος Κηρινθίων... Ωραία δεν ακούγεται⁽⁵⁾;

Το συμπέρασμα που βγαίνει από τα παραπάνω είναι ότι οι τρεις δήμοι της Β-Κ.Ευβ. φαίνεται να διαθέτουν τα βασικά επιχειρήματα για να διεκδικήσουν την κοινή πορεία τους. Το αν έχουν και τα... κότσια είναι μια άλλη κουβέντα. Όπως και το αν διαθέτουν τις ηγετικές προσωπικότητες που μπορούν να κατευθύνουν τους διάφορους τοπικούς παράγοντες και να σηκώσουν το βάρος μιας σοβαρής διαπραγμάτευσης με την κεντρική εξουσία. Θέλει αρετή και τόλμη η... συνένωση.

Καταλήγοντας, θα ήθελα να τονίσω ότι το κείμενο αυτό δεν περιλαμβάνει μαθηματικά αξιώματα⁽⁶⁾ αλλά σκέψεις προς συζήτηση που δεν πρέπει να ενταχθούν σε τοπικίστικες λογικές. Δεν θεωρώ ότι αν ενταχθούμε σε ένα ενιαίο σύνολο με τη Βόρεια Εύβοια «θα χαθούμε», ούτε αν μείνουμε χωριστά θα έχουμε σίγουρα καλύτερο μέλλον. Αυτό που έχει σημασία άλλωστε είναι η «ουσία» και όχι ο «τύπος» της διοικητικής μεταρρύθμισης.

----------------------------------------------------
⁽¹⁾ Δ. Κατσίνης, Ωχ! Και νέα αυτοδιοικητική μεταρρύθμιση, Εφ. Βόρεια Εύβοια, Ιούλιος 2008, σ. 19
⁽²⁾ http://www.skai.gr/master_story.php?id=61922
⁽³⁾ http://www.servitoros.gr/population/population.php/28/
⁽⁴⁾ Με το ίδιο όνομα εμφανιζεται δήμος στην απογραφή του 1870. Βλ. ό.π.
⁽⁵⁾ Έτσι θα έχουμε τις Κεχριές της Κορίνθου και τις Κεχριές της Κηρίνθου!
⁽⁶⁾ Κανόνες που ισχύουν παντού και πάντα χωρίς να χρειάζονται απόδειξη

Πηγή: ιστολόγιο εφημερίδας Βόρεια Εύβοια